miércoles, 7 de abril de 2010

El mundo se arrodilla a los pies Messi - FCBarcelona - Arsenal 4-1

Messi gol 4
Messi - descanso (pauza la 3-1)
Messi - gol 1
Messi - gol 3
Messi y Pep Guardiola
Messi - gol 2

"primero estaba Pelé, luego Maradona y ahora saludamos al nuevo rey"

El mundo se arrodilla a los pies Messi

  • · "Arrasador", "héroe", "el mejor del mundo", "Messi está contento, el mundo también",... la prensa mundial se rinde en elogios al crack del Barcelona

ENRIC CORBELLA 07/04/10 - 08:34.

Ya comienza a ser rutinario que las exhibiciones futbolísticas de Leo Messi den la vuelta al mundo, pero lo conseguido por el crack del Barça ante el Arsenal ha superado a todas sus gestas anteriores.

Cuatro goles como cuatro soles que le sirven para adelantar a Cristiano en el 'Pichichi' de la Champions, que le catapultan al puesto de máximo goleador histórico del Barcelona en esta competición junto a Rivaldo y que le han vuelto a elevar a la 'Pulga' en los altares del fútbol.

En Argentina, normalmente muy exigentes con Messi por su rendimiento cuando se viste la albiceleste, no dudaron en ponerse a los pies de la que será su estrella en el Mundial. "Messi dio un salto más en su genialidad" ('Clarín'), "El rey del cuarteto" (Olé) o "Messi elevó aún más el listón" ('La Nación) fueron algunos de los elogiosos titulares que pueden leer los argentinos. La descripción del último gol que hizo 'Olé' es de las que hay que recordar: "El último fue para ponerle el moño: varios enganches y definición por abajo".

En Italia 'La Gazzetta dello Sport' abre su edición digital con Messi, dándole más importancia al partidazo del argentino que a la clasificación del Inter italiano a las semifinales de la Champions.

Los ingleses, las víctimas de Messi, no tuvieron reparos en destacar el particular 'show' del argentino. Destaca la portada del 'Daily Mail' con su "primero estaba Pelé, luego Maradona y ahora saludamos al nuevo rey".

"Messi arrasador" ( 'O Estado de Sao Paulo'), "Messi da show" ('Folha de Sao Paulo'), "Cuatro veces Messi" ('O Globo'), "Messi, Messi, Messi y Messi" ('Lance') fueron titulares que se encontraron en Brasil.

En Ecuador el diario 'El Telégrafo' le bautiza como "el mejor del mundo" y en el resto de la prensa ecuatoriana le califican como "héroe".

La prensa salvadoreña fue igual de generosa. El periódico 'Diario de Hoy' fue muy gráfico con su titular "Messi está contento, el mundo también" mientras que 'La Prensa Gráfica" insiste en "la magia" de la 'Pulga'.

En Costa Rica el diario 'La Nación" describió la exhibición del crack culé como "encendido", y otro medios repitieron términos como "fuera de serie" o "genio".

En Nicaragua apostaron por términos como "imponente" ('El Nuevo Diario') o "de otra dimensión" ('La Prensa').

En la prensa uruguaya el diario 'El Observador' destacó que "Messi se divirtió".

La prensa colombiana no fue menos elogiosa con titulares como "La noche del 'Messi-as" ('El Espectador'), "Un Messi de otro mundo" ('El Tiempo') o "La Pulga Mágica" ('El País').

El diario mexicano 'mediotiempo' no se cortó un ápice al afirmar que "¡Messi es el más grande!".

Honduras también se apuntó a términos como "extraordinario" ('La Prensa') e "imponente" ('El Heraldo').

  • El fútbol y Messi. Leo es único, irrepetible. No juega al fútbol, practica otro deporte inalcanzable para el resto.
  • Aquí, manda el Barça. El 'Pep Team' controló la situación de principio a fin, y encima, cuenta con Messi. Imposible para el Arsenal.
  • A un escalón del Bernabéu. El Barça está a dos partidos, sólo dos partidos, de jugar la final de la Champions. La oportunidad es única para un equipo que sigue haciendo historia.
  • DESCOMUNAL ACTUACIÓN DE LEO PARA GUIAR AL BARÇA A SEMIFINALES

    Messi vuelve a bajar del cielo

    FINALIZADO
    6 de Abril - Mar-20:45 h. Estadio: Camp Nou | Árbitro: Wolfgang Stark betclic
    Wolfgang Stark

    El protagonista fue Leo. Eso sí, tardó en mostrar alguna amarilla a algún futbolista del Arsenal.

    puntuación

    93.330 espectadores en un Camp Nou a rebosar..

    Camp Nou
    Camp Nou
    • Capacidad: 98.772 espectadores
    • Dimensiones: 105 x 68
    • Asistencia media 2007/08: 67.459
    • Inaguración: 1957
    • autobus

      AutobúsLíneas 15, 43, 54, 56, 57, 75, 113, 157, 158, L12, L50, L56, L62,

    • metro

      MetroLíneas 5 y 3 | Tranvía

    • avión

      Desde el aeropuertoTren + metro
      Cercanías línea 10 (de 6 h.a 23:44 h.) a Plaça Catalunya, Sants y França. Después, metro hasta Collblanc (L5) o Maria Cristina (L3)

    • Parking próximo Gratuito días partidos
      (3 horas antes)

    Messi descendió del cielo para poner las cosas en su sitio. Bendtner marcó el 0-1 y todo se acabó para el Arsenal, víctima de otro partido sobrehumano de Leo Messi, autor de los cuatro goles de su equipo. El argentino protagonizó una actuación descomunal guiando al Barça a semifinales, donde espera el Inter de Mourinho.

SE RINDIÓ A LEO, PERO NO QUISO OLVIDARSE DEL RESTO DEL EQUIPO

Guardiola: "No hay palabras para describir a Messi"

  • "Es una suerte poder vivirlo. Es un jugador de gran nivel"

AGENCIAS 07/04/10 - 00:40.

Guardiola aseguró que es una suerte para él y para todos "poder disfrutar" de Messi. "Es una suerte poder vivirlo. Es un jugador de gran nivel. Ha estado muy brillante y muy decisivo; pero, dejarme que destaque a la institución. Es para estar contentos y celebrar algo muy grande", manifestó también su felicidad en alusión a la gesta conseguida por el equipo. "No hay palabras para describir a Leo, hay que verle, sólo eso".

"Lo bueno de Messi es que mañana se levantará y buscará el cariño de sus gente y de sus compañeros"

No obstante, no eludió tratar la actuación de su jugador, aunque prefirió destacar su carácter afable e interesado en sumar para su equipo. "No sé qué tipo de jugador de PlayStation es. Lo bueno de Messi es que mañana se levantará y buscará el cariño de sus gente y de sus compañeros. Me gusta el amor que tiene por el fútbol y su carácter anónimo", apuntó el técnico del Barcelona.

Pep Guardiola mostró dudas acerca de cómo se hubiese desarrollado el partido si el Barcelona no hubiese reaccionado con contundencia al gol de Bendtner.

"Este triunfo afecta porque estamos muy contentos y porque estamos a dos pasos de alcanzar una final"

"El empate nos ha serenado un poco. Pero hemos vuelto a ser un equipo agresivo y estamos muy contentos de estar en semifinales y de la forma por cómo lo hemos logrado", añadió.

"Este triunfo afecta porque estamos muy contentos y porque estamos a dos pasos de alcanzar una final. Funcionamos mejor en las dos competiciones. Hubiese sido una gran desilusión si hubiésemos quedado fuera. Nos hubiera afectado mucho para la Liga", ha concluido.

http://www.marca.com/futbol/liga_campeones.html

Cred ca señor s-a enervat si a dorit sa se retraga în camera lui din cauza scandalului pe care l-am facut eu în timpul meciului. Am înjurat, am urlat de bucurie, am comentat prea mult, si asta , pentru urechiusele lui fine... era deja prea mult. Asa ca... golul doi si trei al lui Messi, el nu le-a vazut - auzit, pentru ca era în baie - pt a se pregati pentru culcare. ... Sau paharul generos de vin... l-a facut mai nervos.

În schimb ... eu m-am bucurat de o partida SUPERBA... de legenda! Barça în mare forma... Arsenal ... luptând pâna în ultimul minut.


LEO - genial - patru goluri într-un meci. Nici mingea nu a mai lasat-o la sfàrsitul meciului. Probabil va ajunge în ... colectia lui particulara... si ce trofeu, nu-i asa! Copilul... un modest si un dulce!

Repriza secunda ... am urmarit-o la mine în camera ... deci, la început, câteva minute pe TVR1... comentatori ... care te fac sa dormi. Bine... si meciul se mai calmase... Barça conducea cu 3-1. S-ar fi putut spune ca nu mai luptau decât pentru mentinerea rezultatului.

Dar am preferat sa caut TVE pe laptop sa ascult macar niste comentarii ... pertinente si cu suflet!

Pe ecran - derulau si toate comentariile de pe facebook... 4-5 pe secunda... si apoi a aparut al patrulea gol, genial al lui Messi... SUNT UN CULË ... ce mai.

Îmi venea sa-l sun pe seful ... care este fan Real Madrid, sa-i spun : vazut-ai sefu, Barça are o echipa mare... chiar si fara Ibra, Iniesta, Titi Henri.... Pentru ca TOTI sunt buni! Au jucat dumnezeieste!

Deci... fotbalul l-am îndragit numai de când sunt în Spania... pentru ca este fotbal... nu làlàialà. Aici, chiar daca e joc de pase... dar sunt pase... de te saturi... 85 % din pasele lui Barça erau ieri... acertate... adica ajunse la destinatar...

La sfârsitul partidei deja povesteam cu Ema din State ... si la sfârsitul celor 45 de minute de conversatie mi se închideau ochii... si nemaiavând aceea stare de euforie... am amânat pe astazi ...postarea. Am pierdut doar acele zeci de SUPERLATIVE , care înca mai staruiau în urechile mele!

UN MECI DE ZILE MARI!


martes, 6 de abril de 2010

Colier de perle albe pentru ... Giulia




Si... da... Sefa, Enma , mi-a daruit un colier de perle albe marunte... cu închizatoare de aur!!!
- Giulia, nu e nou! E din colectia mea....
- Enma, stii ca îmi doream perle albe pentru bratara ce mi-ai facut-o cadou anul trecut. Îti multumesc !!!!

Dupa aceea , sefa si señor povesteau plângând...
- Ai vazut tata... Niciodata nu trebuie sa-mi fac probleme când plec de acasa, pentru ca Giulia îsi pune sufletul aici cu voi! Nici în târgul de joi, nu a vrut sa-si piarda timpul cu mine... pentru ca ea trebuie sa fie acasa la ... señor!

Si eu va iubesc... dragii mei! Sunteti familia mea...

La Multi Ani , IBI - stii ca eu te iubesc...



M-am tot gândit ce melodie ar trebui sa-i postez lui IBI. Nu-i stiu preferintele si nici nu l-ar putea asculta. Tot nu are bani sa-si cumpere un laptop.
LA MULTI ANI!!! Si nu mai plânge!

Am sunat-o acum câteva minute. Si ... plângea! Ei îi datorez primul meu loc de munca în Italia! Îti multumesc si astazi, stii ca te iubesc!

Ea mi-a trimis primul mesaj pe telefon, de ziua mea... si eu... i-am raspuns abia astazi... la doua zile... când este ziua ei de nastere! Stiam ca ea este libera de Pasti si se pare ca a fost si ieri. Convorbirea a fost scurta, pentru ca si ea era cu señorul ei la micul dejun. Dar tot plânsa era... si ca de obicei, satula de viata ei de sluga fara un ban în buzunar, pentru ca fiul ei o exploateaza la maxim... Merge de nas, cu 500 de euro, dar EL, acasa, malac cum este... nu MUNCESTE nicaieri!

O întreb:
- Cine este de vina?
- Eu! Dar sunt satula... m-as duce undeva, unde sa nu stie nimeni de mine si nici eu sa nu stiu de NIMENI! ...
- Unde sa te duci mai departe? În alt capat de lume?
- Te iubesc Giulia. Mai suna-ma!
- Te iubesc si eu nebunatico cu ochi mari albastri! Promit sa te sun mai des!

lunes, 5 de abril de 2010

Sai, la gente è sola, come può lei si consola


În principiu , ziua a început bine. M-am trezit o singura data noaptea trecuta, pentru a da o ocheada la señor, pe la 6.40. Apoi am dormit... pâna la zece. Am trezit-o si pe Marta, ca sa faca dus si eu mi-am facut o cafea ... instant, normala. Rau am facut, pentru ca am ametit!

Apoi s-a trezit señor si ascultam Bach în bucatarie. La un moment dat, ascultând o bucata interpretata la violoncel, señor începe sa povesteasca...

- Stii, Giulia... pe vremea când studiam la Valencia ( a facut 2 ani la odontologie- dar s-a plictisit, ca s-au prelungit anii de studii, si nu vroia sa-si piarda 6 ani din viata... la facultate)... deci, pe vremea aceea, aveam o iubita, care studia violoncel, la Conservator. O asteptam sa iasa de la cursuri si o conduceam acasa... Nu am urcat niciodata la ea... Dar, odata, ajunsi în scara edificiului unde locuia, am auzit strigând din capul scarilor... ROMUALDA!!!! Eu , nu o întrebasem cum o cheama, dar când mi-a confirmat ca acesta este numele EI, am facut stânga împrejur si dus am fost!

Eu... am sarit ca arsa:
-Ai vazut ce de prejudecati ai avut la viata ta. Ca doar numele îti spunea ca este tiganca... si voi, pe tigani nu-i suportati. Desi fata studia la Conservator! Prejudecati... Toata viata asa ai fost!

A tacut, si nici eu nu am mai continuat discutia. Prea des am dezbatut problema prejudecatilor si a stigmatizarii datorita culorii pielii, sau a provenientei!

Mai târziu, stateam în comedor. Señor dormea, Marta s-a dus sa bea apa. La un moment dat aud, cu tot cu castile puse pe urechi... strigàtele Martei. Fug!!! Sus... nu e, în baie... nu e... Am gasit-o în bucatarie, cazuta în genunchi, sprijinita cu capul de scaun...
-Giulia, estoy mal!
Am carat-o, mai mult am târât-o în camera lui señor si am culcat-o în patul lui. Era transpirata! I-am luat tensiunea si m-am speriat! 175-138. Apoi înca de doua ori! Mai scazuse ceva, dar cea mica era tot peste 110... Señor dormea. Era 14.45.
Sefa, Enma, plecase la Barcelona. Doctorita din curte... nu era acasa, Medico avea mobilul închis! L-am sunat repede pe Alfredo, fiul lui señor, care este seful peste toate ambulantele din oras. Acesta a venit în doua minute si i-am mai luat tensiunea de câteva ori. A vorbit cu medicii de la SAMU si acestia au vrut sa vina de îndata, dar spuneau ca trebuie sa fie doar un ¨Golpe de calor¨... din cauza digestiei si a caldurii din casa. Asa ca am ramas întelesi sa-i iau tensiunea din zece în zece minute, si apoi la ora 16.00 vedem ce este de facut. Alfredo, lucrând atâtia ani pe ambulante, i-a mai facut câteva examinari si apoi a plecat!

Marta s-a facut bine, dar señor, aflând ca ¨fetita¨ e bolnava, s-a pus pe plâns. Asa ca , am avut o zi ... de cuidado intensivo. Apoi, le-am dat prânzul... pe la 16.30 si , pentru ca lui Marta i se închideau ochii, am trimis-o la culcare. Si a dormit 4 ore, ca un bebe... La fel si señor!

Eu ? Ce sa fac? Vroiam sa dau o raita pe malul marii. Facusem dimineata 100 de abdominale plus alte cele si acum nu stiam ce sa fac. Am mai facut 50 si càteva programe pe platforma plus masaje anticelulitice...

Apoi, m-am pus sa caut un subiect de desenat... si dupa vreo o ora... am ales... rau!!! Mi s-a acrit de frunze si crengi... desenate cu pix ceramic. Cu pensula e usor... pui pete, dar cu pixul?! Asa ca... m-am gândit eu... :
- Ai pacatuit saptamâna asta, de asta ai tras astazi!

Medico, m-a sunat pe la cinci dupa amiaza, sa ma întrebe ce s-a întâmplat. I-am explicat si a spus acelasi lucru si el. Dar m-a sunat!!! Stiam ca fiind sus la fiinca, probabil si-a lasat telefonul mobil acasa. Si eu am ratacit numarul de la casa de la Cervera, desi mi-l daduse anul trecut, pentru ca sa mai povestesc cu mama lui, când au plecat ei în Ucraina. Trebuie sa fiu mai ordonata...

Enma a venit pe noua seara si m-a sunat daca trebuie sa treaca pe la noi. I-am povestit tarasenia si a ramas ca va vorbi cu Alfredo, care ma sunase si la 8 seara. Sunt obosita!!! Deci, cum pisici sa ies din casa, pentru ca aproape de fiecare data ma asteapta o surpriza neplacuta.

Si mâine am de facut curatenie la Enma, apoi mergem sa luam bicicleta statica, si as vrea sa ma apuc si de plante... saci de pamânt... vreo zece, din acelea mari, plus rasaduri... vreo 1oo si flori pentru toate ghivecele. Ba mai trebuie sa strâmtez si costumul din dantela, pe care-l fac doamnei care va fi soacra pe data de 1 Mai... si alte doua bluze noi de ale lui Enma... butoniere... pentru ca sa nu i se vada nimic din decolteu... dar am sa le fac la doi cm de celelalte... ca si cum nu ar fi. Nu o las eu sa se închida de tot, ce pisici... are un decolteu de invidiat! Si apoi mai am ceva la mama lui Juan de cusut!

Deci... de mâine , la munca, ca si cum zilele acestea ar fi fost vreo sarbatoare pentru mine!!!
Paste sau ce o fi fost... fericit!

Asa si era! Eram frumoasa! Abia facusem baie, îmi aranjasem parul, ma fardasem... pentru mine! Pentru ca era ziua mea, si nu avusesem timp în cursul diminetii, având musafiri pâna pe la 16.30.
(Si apoi daca faceam dimineata dus, nu ajungea apa calda si la Marta, si la Karina)

Altadata am sa aleg imagini fara ... copaci si frunze


Casa am desenat-o în câteva minute... dar cu frunzele.... mi-am consumat un pix ceramic.
Va spune Lucy, chinezoaica - zetentata zinco sentimos- no e mucho!

domingo, 4 de abril de 2010

O duminica mai neobisnuita



Afara , un soare superb. În casa liniste. Señor s-a retras în camera lui. Acuza niste dureri în partea din stânga spate, în zona plamânilor. Asta de vreo o saptamâna. Nu stiu daca ar trebui sa-l chem pe medic sa-l vada. Dar cu un ibuprofen îi trece durerea si se linisteste. Dar el este si foarte sensibil la durere. Dar pe mine, fata lui suferinda ma îngrijoreaza. Apoi, dupa alte minute, are chef de povesti, ca si cum n-ar fi fost nimic.

Ar trebui sa ne reluam viata de calugari claustrati. Fara emotii, fara zgomote... doar noi doi, si ma rog Marta... când e acasa.

Ieri si astazi am avut vizite. Si asta l-a scos din ritmul lui normal... de liniste, de tranquilidad... Dar nu putem trai fara ceilalti. Si nici eu nu pot fi numai lânga el. Uneori trebuie sa-l parasesc tocmai când ar avea chef de povesti.

Totusi, astazi, când Lizzie si Andrei îsi luau ramas bun de la el, iar avea halucinatii. Le-a spus sa mearga sa-si ia din mobilele din casa veche, vânduta cu cinci ani în urma. Si sa-si ia si farfurii si alte lucruri lasate acolo. Ceea ce de fapt asa a si fost. Dar el stie ca de fapt în locul casei, acum s-a ridicat un bloc de locuinte cu garaje la subsol. Dar astazi dupa amiaza, memoria lui îi juca feste.

Ieri seara, urmaream cu Karina un reportaj cu persoane afectate de dementia senil. Si m-am speriat. Si m-am gàndit la Ema, din State , care are în grija, în marea majoritate, batrâni afectati de dementia. Señor are doar uneori, halucinatii.

Doamne, cât ai fost de bun cu mine! Desi nu am meritat sa am parte de locuri de munca atât de decente!

Marta, sezuta în fotoliul lipit alaturi de al meu. Poate ar trebui sa-i pun televizorul, dar nu l-ar urmari. Si apoi, îi zâmbesc, din când în când, si ea recunoscatoare, îmi raspunde invariabil : Bien!

Eu cu castile pe urechi. Señor cu radio, urmarind partidele de fotbal, asta daca nu a adormit între timp. Poate am sa urc sa mai fac ceva abdominale. Am facut pe la cinci dupa amiaza 80, dar ma simt în stare sa le fac si pe restul de 70. Astazi si ieri am mâncat doar ca o pasarica. Salata... Asa ca , dupa cafele, Martini, apa si ciugulit... am 72,4 kg. Mâine dimineata, am sa cobor sub 72.

Azi am stat toata ziua în jeggeri... mi-am cumparat doua perechi în piata de joi... si arat... oricum mai supla decât în blugi. Burta ... mi-o lucrez cu abdominale si masaje cu centurile de la platforma. Si apoi... mai am putin si vine vara... piscina si înot cât de mult.

Deci... noroc ca aici Pastile nu sunt o sarbatoare pentru îndopat si baut. Nici cu vizite pe la neamuri! Si e bine!

Vorbeam cu Karina despre obiceiurile de la noi din tara! Despre udat, masa plina cu prajituri si mâncare din belsug, casa bec si luna, femeile, obosite si satule de toate pregatirile premergatoare unui festin al stomacului, mai degraba decât al spiritului. Traditii , de multa vreme abandonate aici. M-a întrebat: ce ai prefera acum... toate pregatirile acelea sau câteva zile în Caraibe? Pai ... Caraibe! Soare, plaja alba, marea transparenta! Deci, nici eu nu mai simt, sau mai bine zis nu am simtit niciodata chemarea întru credinta aceea purificatoare.

Sa fie de vina toate scandalurile sexuale care murdaresc imaginea Bisericii Catolice? Sa fie de vina preotii, care s-au ¨modernizat¨? Care fac propaganda pe internet, oferind servicii ... prea putin ortodoxe?

M-am gândit când am iesit eu în lumea occidentala... ca voi da de leaganul crestinitatii... si poate voi avea si eu mai multa credinta. Dar am dat doar de noncredinta. În Italia, patronii mei , comunisti, în Duminica Floriilor au taiat zeci de crengi din curte... si am lucrat toata ziua la curatenie. Aici, Karina, ar fi vrut sa ma ajute, astazi, în Duminica de Paste, sa frec si sa curat bazinul de Pesti. Ma rog... la biserica mai merg doar batrânii. Si totul este doar un comert. Vânzari, hoteluri ocupate în proportie de peste 80%, statiunile invadate de turisti, suveniruri, cozonaci la preturi exorbitante la brutarii.

Eu, am facut cozonaci în casa. Si señor mi-a cerut sa-i duc si în pat o felie. Am trimis si soacrei lui Karina, care m-a sunat sa-mi multumeasca si sa ma felicite ca au fost foarte buni. ( nu am facut decât ffff rar... aveam cine sa mi le faca) Dar este foarte usor...

Masa noastra a fost foarte obisnuita... Salata cu de toate, cum se face aici... (salata verde, rosii, brânza, cuburi de salam, masline, oua fierte, ton... toate în cubulete, stropite cu ulei de masline) si o fritura cu piure de cartofi. Asta ieri. Pentru ca astazi am fiert o punga de legume congelate, oua fierte si carnea ramasa de ieri. Apoi înghetate si fructe!

Update : 0.30
... deci , a trecut si ziua mea. Am ramas datoare cu câteva mesaje de multumire... dar nu am avut timp. Venise si Enma si Cristina. Si apoi , ziua asta a fost prea lunga! Nici cu Adrian nu am reusit sa povestesc prea mult. Desi fiul meu mi-a trimis un mesaj atât de FRUMOS. Si apoi, mâine va trebui sa sun în Italia, sa-i multumesc lui Ibi de mesaj, si sa multumesc si altora de urari. Prea multe felicitari . Si pe Facebook si pe messenger. Dar mi-au prins bine. Doar tristetea parintilor mei, singuri acasa m-a întristat. Si buchetul mare de flori, de la tata, pe care nu l-am primit.

Pe Lizzie sunt suparata, pentru ca mi-au facut un cadou, desi le-am spus ca nu VREAU nimic! Prietenia e mai importanta decât gesturile materiale! Dar ea asa e!

Tutto insommato c´é stato un giorno come tanti altri de la mia vita!

C'era una volta un giorno per tutti normale che oggi è diventato speciale per me ... c'era una stella che come le altre brillava nel cielo e che oggi illuminava solo il mio cuore... buon compleanno Giulia... oggi tu sei stata più bella che mai... anche se hai un anno in più.

Update : ora 11.00 ... am 71 kg... asta dupa ce dimineata mi-am luat pastilele de furosemid! Deci, de Pasti, EU nu m-am îngrasat!

sábado, 3 de abril de 2010

Am ajuns sa vad doar nebunia celorlalti, ignorând-o pe a mea

Si când nimeni nu se opreste o clipa pentru a privi în jurul sàu, nu se lasà afectat
E, cà lumea aceasta se misca, se schimba atât de repede,
ajung sà vàd doar nebunia celorlati si niciodata nu ma uit la a mea.
Si stiu ca exista si stiu ca acolo e...

Nu-mi apartin cuvintele... eu doar le filtrez prin nebunia mea! Daca as putea sa exprim, macar în cuvinte ceea ce simt, ce bine ar fi. Sunt obosita dupa o saptamâna intensa. Munca, agitatie... multe emotii! Contradictorii!
Traditii, credinta, rutina multa, sarbatori comerciale, ca peste tot...

O saptamâna în care am fost mult mai calma. Am reusit sa ma desprind de blogosfera. Mi-am propus alte îndeletniciri mai utile. Croitorie, sport, plimbare, soare, mare, lectura adevarata, desen, conversatii cu prieteni, zâmbete si o stare de spirit mai pozitiva. Poate pentru ca m-a patruns spiritul sarbatorilor. Sau poate pentru ca a fost mai mult soare. sau poate pentru ca am parasit zilnic casa, si am hoinarit, cu treaba, pe strazi. ZILNIC!!!!

Sau poate pentru ca am gândit pozitiv. Sau poate pentru ca am creat. Sau poate pentru ca am vrut sa fiu mai buna. Sau pentru ca au fost buni cu mine. Sau poate pentru ca am încercat sa fac mai mult bine si mi-am alungat gândurile triste.

Desi astazi, m-am simtit un moment, nu mai mult, foarte singura. Si am lasat câteva lacrimi sa-mi ude obrajii. Dar mi-am revenit. Eu nu pot sa fiu vulnerabila. M-am gândit la ai mei. Si am simtit acelasi emptyness, homeless... Sunt acasa... dar sunt departe de casa...

Dar am trecut si peste asta. Pentru ca eu trebuie sa-mi fac datoria. De mine depind alte persoane. Si atunci, m-am cufundat în munca. Atunci ma concentrez la ceea ce trebuie de facut si nu mai analizez nici ce simt, nici ce doresc, nici ce fac. Atunci conteaza numai rezultatul muncii.

Iar cumparaturi... De asta data, abia am împins acasa carul de compra. Apoi, cei doi, care asteptau sa fie ridicati si serviti. Framântat de cozonaci, friptura pusa între timp la cuptor, dus la baie, schimbat de haine, dupa numai o ora,salata de facut, curatenie riguroasa, frecat casa, masa pusa, musafiri la ora fixa, curatat gradina de buruieni, udat plante... si asa, am ajuns la locsorul meu din masarda.

Si mi-am citit mesageria. Prietenele si-au adus aminte de mine. DA, mâine, împlinesc 48 de ani. Si nu-i simt!!! Si nu ma deranjeaza ca sunt la un pas de cincizeci.... Am facut abdominale, cu usurinta... Si am povestit vrute si nevrute cu Karina... Si mi-e frig!!! Desi am pus în functiune si aici aerul conditionat. Si mi-am mai pus o jacheta. Si ascult muzica... italiana. Trista... pentru ca în acest moment nu am chef de ritmuri latino, si nici de muzica clasica.

Si nu mi-am luat nici macar somnifere... pentru ca sa nu adorm cumva dimineata... Si nici la televizor nu ma pot uita, pentru ca i-am cedat camera Karinei.

Dar... Barça a câstigat! Prietenii mei vor urca mâine si ma vor înveseli. Fapte bune am facut pe ziua de azi... poate de aceea mi se vor mai ierta din pacate!

Am primit si o invitatie, foarte speciala, din partea medicului! De a-mi petrece Pastele cu ei! Dar nu se poate , medico! Eu am îndatoriri... aici! Desi mâncare este destula! Si as fi putut sa cer sa plec pentru câteva ore... Dar nu-mi permit. Dar ... gestul medicului conteaza... Ma suna de fiecare data... de sarbatori. Sa ma felicite... El m-a sunat si cu 10 minute înainte de trecerea în noul an. Si când ai prieteni buni, nu te mai simti asa de singura.

Si mâine... o noua zi de munca! Pentru Ca la mine... Fiesta nu exista! Dar nici nu as sti ce sa fac cu timpul liber. Sa vizitez poate Barcelona? Cu siguranta!!!

CRISTOS A ÎNVIAT! .... ADEVARAT CA A ÎNVIAT!

Si o noua Sarbatoare... fara voi... Adi si Eva!

viernes, 2 de abril de 2010

Rolland - portret în creion



Sólo se llega a pensar locura de los demás y nunca miro la mia


Hoy quiero aprender a recorrer vuestra noción desnuda.
Hoy quiero aprender eso que nunca permito en la vida.
Y quiero aprender y liberar de dentro esa ternura.
No lo dejaré, hoy lo haré.

Hoy quiero aprender y escucharé todo lo que me digas.
Y deben saber que en vuestra voz existe la cordura.
Esa que hace ver que falta tanto en esta linda vida.
Y voy a aprender, hoy lo haré.

Y cuando nadie para un rato y mira a su alrededor,
no se deja afectar.
Y es que este mundo gira tan deprisa,
sólo se llega a pensar locura de los demás y nunca miro la mía.

Y hoy voy a entender y lo pequeño que soy en la vida.
Y hoy voy a aprender que lo pequeño es grande día a día.
Y hoy voy a saber y recoger toda vuestra caricia,
que llega a la piel y hará bien.

Y cuando nadie para un rato y mira a su alrededor,
no se deja afectar.
Y es que este mundo gira tan deprisa,
sólo se llega a pensar locura de los demás y nunca miro la mía.
Y que existe y que se que ahí está.

Y cuando nadie para un rato y mira a su alrededor,
no se deja afectar.
Y es que este mundo gira tan deprisa,
sólo se llega a pensar locura de los demás y nunca miro la mia.
Y que existe y que se que ahí está.

jueves, 1 de abril de 2010

ROCIO JURADO SAETA "EN LA ESQUINA DE TRAJANO"



Saetas - imnuri, ode... cântate la trecerea procesiunii...

Málaga, Lunes Santo: Gitanos

Semana Santa Málaga Documental 1ª Parte

SEMANA SANTA documental Vinaros 2009


Ca de obicei am sa vad PASII , ca asa se cheama si procesiunile si grupurile statuare, la televizor. încep la 9 seara si daca ies din casa la ora aceea, señor sta speriat pâna revin.
Acum 3 ani si tata si mama au vazut procesiunile. Au fost foarte încântati!

Santa María de la Alhambra

Sevilla - resumen Semana Santa

SEMANA SANTA MÁLAGA 2010

Semana Santa Sevilla La Exaltacion en Campana

Legionarios Cristo de la buena muerte

ARSENAL 2-2 BARCELONA Espectáculo sin premio



Nunca un empate fuera de casa sentó tan mal en la Liga de Campeones. El Barcelona hizo todo lo que tenía que hacer en el Emirates Stadium pero le faltó redondear un gran partido. Salió a por todas, creó numerosas ocasiones de gol, le quitó el balón al Arsenal y se mostró seguro en defensa hasta que salió Walcott, quien cambió el choque con su velocidad junto a la línea de cal.
Guardiola: "En Champions nunca habíamos jugado tan bien"

Josep Guardiola aseguró tras empatar contra el Arsenal que su equipo ha dejado escapar una buena oportunidad de encarrilar la eliminatoria, aunque pese a ello calificó de "bueno" el resultado.

EL BARCELONA ECHÓ POR TIERRA UNA RENTA DE DOS TANTOS

Espectáculo sin premio

  • · Ibrahimovic logró dos tantos después de fallar claras ocasiones de gol en la primera mitad · Los dos equipos acabaron con diez tras la expulsión de Puyol y la lesión de Cesc · La entrada de Walcott cambió el partido

PABLO EGEA 31/03/10 - 22:42.

Nunca un empate fuera de casa sentó tan mal en la Liga de Campeones. El Barcelona hizo todo lo que tenía que hacer en el Emirates Stadium pero le faltó redondear un gran partido. Salió a por todas, creó numerosas ocasiones de gol, le quitó el balón al Arsenal y se mostró seguro en defensa hasta que salió Walcott, quien cambió el choque con su velocidad junto a la línea de cal.

Los de Guardiola pudieron frenar a los londinenses durante gran parte del partido pero no pudieron con el extremo internacional, que saltó a falta de un cuarto de hora para el final del choque. La velocidad del joven gunner trajo de cabeza a Maxwell, que se dejó llevar demasiado a la hora de buscar el ataque, y con su calidad batió a Valdés por bajo y prácticamente, provocó el penalti que hizo Puyol sobre Cesc y terminaría con el tanto del de Arenys de Mar.

Este desenlace parecía imposible desde el minuto dos de partido. Los azulgrana tenían muy bien aprendida la lección: Robar el balón al Arsenal, buscar el peligro ante la débil zaga londinense y frenar las rápidas contras de los gunners. En la primera mitad, con la excepción de alguna ocasión que tuvo el Arsenal gracias a un Nasri que fue de más a menos, los culés lo hicieron. Xavi fue el dueño del centro del campo, Busquets era el encargado de frenar la salida del balón local, Messi jugaba entre líneas para buscar los espacios y Alves subía la banda para poner centros muy peligrosos. Además, Ibrahimovic fijó con su presencia la marca de los dos centrales y dio alguna facilidad a sus compañeros.

Perfectamente se podía haber llegado con tres o cuatro goles del Barcelona al descanso

El sueco tuvo una cara y una cruz. Antes del descanso padeció la cruz. No habría marcado goles ni en una portería de rugby. Cuando remataba bien Almunia sacaba una mano espectacular y cuando tenía todo a favor para estrenar el electrónico mandaba el balón a las nubes para aumentar todas las dudas que se han creado entorno al ex del Inter de Milán.

El partido parecía como uno de los que se juegan en el patio del colegio entre los de último curso y los de primero. El Arsenal corría detrás de la pelota para tratar de quitársela al equipo de los mayores, pero era imposible excepto en alguna ocasión en la que apareció Nasri. Ni Cesc, muy mermado físicamente y que vio la amarilla demasiado pronto, pudo hacer algo para frenar el vendaval visitante.

Perfectamente se podía haber llegado con tres o cuatro goles del Barcelona al descanso, pero no fue así. El electrónico marcaba tablas antes de la charla de Guardiola a los suyos. En los vestuarios el de Santpedor animó a su 'debilidad', Ibrahimovic, y éste le respondió con dos goles que encarrilaban la eliminatoria.

Todo el trabajo de los primeros 45 minutos los echó por tierra Almunia en uno. El navarro falló en la salida e 'Ibra' no perdonó con una vaselina para adelantar al Barcelona en el partido. El futbolista nórdico se quitó un gran peso de encima y trece minutos después fusiló al meta rival para ampliar la ventaja de la eliminatoria. Gran parte de culpa en el éxito del '9' azulgrana la tuvo Xavi. Al de Tarrasa le da igual jugar en un campo que en otro, salir de una lesión o sumar muchos minutos a sus espaldas, siempre lo hace bien. Desde el centro del campo nadie ve el fútbol como él ni consigue sacar pases tan decisivos. Ibrahimovic debería estar muy agradecido.

Cesc, Puyol y Piqué se perderán el partido de vuelta por sanción

Cuando todo parecía que estaba decidido y que los de Guardiola se podrían ir del Emirates con la eliminatoria encarrilada, salió el espíritu del Arsenal que dirige Arsene Wenger. El preparador galo demostró que los cambios pueden permutar un partido. Primero al dar salida a Eboué en la primera mitad y después con la entrada de Walcott al césped. Él era el único que podía cambiar la situación y lo hizo gracias a su velocidad por la banda.

Tres minutos tardó el internacional inglés en marcar. Aprovechó un error táctico de Maxwell y con un disparo raso y cruzado superó a un Valdés que salvó a los suyos en varias ocasiones pero que igual no estuvo acertado en el gol.

El choque estaba enloquecido, las ocasiones llegaban en las dos áreas, Guardiola buscó la motivación de Henry en la vuelta a su antigua casa pero finalmente, fue Cesc el que golpeó al Barcelona al sufrir un penalti que él mismo transformó a la vez que recaía de su lesión. La pena máxima cometida por Puyol provocó que el capitán se marchara por el túnel de vestuarios tras ver la tarjeta roja.

Con todo esto, la eliminatoria se decidirá en el Camp Nou sin Cesc, Puyol y Piqué, que vio una amarilla que le acarrea la sanción. El resultado no es bueno si se tiene en cuenta cómo trasncurrió el partido pero desde un punto de vista objetivo, un empate con goles fuera de casa permite al Barcelona contar con una mínima ventaja ante su afición.

pablo.egea@marca.com

LO PEOR

El resultado

Los de Guardiola desaprovecharon una renta de dos tantos y acabaron empatando el partido. La eliminatoria parecía encarrilada y finalmente, se decidirá en la vuelta.

LO MEJOR

El juego azulgrana

La primera mitad realizada por el Barcelona fue prácticamente perfecta. Le quitó el balón a un equipo que sabe tocarlo sin problemas y las ocasiones de gol fueron continuas.

EL SUECO ASEGURA SENTIRSE MEJOR POCO A POCO

Ibrahimovic: "Mi mayor crítico soy yo"

  • · Tenemos un equipo con muy buen equilibrio, no dependemos de nadie", celebró 'Ibra' ·

EUROPA PRESS. LONDRES (INGLATERRA) 30/03/10 - 20:22

El jugador del FC Barcelona Zlatan Ibrahimovic aseguró en la previa del partido de ida contra el Arsenal, correspondiente a los cuartos de final de Liga de Campeones, que su mayor crítico es él mismo porque siempre intenta superarse para intentar conseguir más títulos.

Ibra asegura estar mejor tras los últimos partidos, pero no crea que sea su mejor versión

"Creo que me motiva bastante. Siempre recibes críticas, pero es parte del fútbol. El crítico más duro soy yo, porque me pongo presión para jugar bien. Hemos venido aquí para ganar y vamos a hacer todo lo posible", aseguró.

En este sentido, aseguró estar "mejor" tras los últimos partidos, pero no crea que sea su mejor versión. "Estoy mejor, seguro. Si es el mejor 'Ibra' no lo sé, porque debo hacer más y quiero hacer más. Vienen dos meses muy importantes y espero continuar con mi trabajo, y que el equipo también porque lo está haciendo muy bien, pero quedan dos meses muy importantes", señaló.

Alude a la gran plantilla que poseen
Sobre el Barcelona, apuntó que lo que le hace grande es una profundidad y un equilibrio en el banquillo que permite superar las bajas, como la de Andrés Iniesta para mañana. "Siempre jugamos para ganar, y esto es por lo que el Barcelona es un gran equipo, porque tenemos 22 jugadores y todos son fantásticos", indicó.

"Hemos perdido a Iniesta para mañana, normalmente esto sería una baja importantísima, pero saldrá otro jugador por él y lo hará bien. Tenemos un equipo con muy buen equilibrio, no dependemos de nadie", celebró 'Ibra', que dedicó también su tiempo para recordar que Henry no se contentó al saber que tenía que jugar contra su ex equipo, y para apuntar que ayudará a Messi a conseguir el Balón de Oro.

Henry, disgustado cuando supo del emparejamiento
"Cuando Henry se enteró del sorteo no estaba feliz, porque todavía tiene sentimientos hacia su antiguo equipo, porque tuvo una carrera extraordinaria aquí. No le pregunté directamente, pero sé que tiene al Arsenal en su corazón", manifestó.

Sobre el argentino, un jugador "extraordinario", aseguró: "Todo el mundo le ama y dice que es increíble. Espero que consiga mantener el nivel porque no ganó la Bota de Oro y este año le voy a ayudar a ganarla. Espero que continúe en forma, porque está en un entorno perfecto y todo es positivo para él", señaló.

http://www.marca.com/futbol/equipos/barcelona.html

martes, 30 de marzo de 2010

Déjà Vu - trailer (2006)



Am vazut aseara filmul ... si mi-a placut! Denzel Washington este unul din preferatii mei... Pe lânga a ¨huge talent¨ are si surâsul cel mai seducator... gropite!!!

Convocan un macrobotellón para el sábado 3 en el Fora Forat de Vinaròs

El alcalde de Vinaròs, Jordi Romeu, anuncia que se extremarán las medidas de seguridad para impedir la celebración de un macrobotellón que se está convocando a través de red sociales en Internet y que cuenta ya con más de 450 adhesiones en Facebook. La convocatoria es para la tarde-noche del próximo sábado y emplaza la celebración de botellón en la zona de ocio y el Paseo Fora Forat. Romeu recordaba que "este tipo de actos están prohibidos por lo que la Policía Local y la Guardia Civil tomarán las medidas oportunas para impedirlo y que no consuma alcohol en la vía pública y por parte de menores, que está prohibido por las ordenanzas".

El alcalde incidía en que, precisamente, el próximo fin de semana se celebrarán diversos actos en la zona de Fora Forat, como los talleres infantiles organizados por la concejalía de Turismo, por lo que "se extremarán las medidas para que no se produzcan daños al mobiliario urbano y suciedad"

http://www.cope.es/vinaros/30-03-10--convocan-un-macrobotellon-sabado-3-fora-forat-vinaros-154201-2

Adica, tineretul se ¨grupeaza¨ ca sa consume... bauturi alcoolice! Si parintii nu au nimic împotriva!! Altii, se duc la slujba de la biserica...

Astazi am ales calea mai lunga, pentru a vedea ... multa MARE













Golful si plaja din apropierea vilei unde locuiesc. Plaja Fora Forat
nu puteau sa aduca nisip alb? ...Peste tot lucrari, dar pe portiunea cea mai frumoasa a plajei, sunt excavari la 5 m . Refac partea de paseo. La ritmul în care se lucreaza cred ca vor termina înainte de începerea sezonului...
Plaja de la ¨noi¨, adica înainte de a ajunge la râu...

Burta mea, care se încapatâneaza sa mai persiste, desi fac la abdominale..

albastru...
deja lumea face plaja, peste tot...
albastru... foarte albastru

roci si mare transparenta...

Si da, am 73,6 kg, dupa o plimbare de 2 ore ( incluzând cumparaturile... EMA!!!)

Jesus Christ Superstar (1973) Gethsemane

No se como amarle - Jesucristo Superstar

JESUS CHRIST SUPERSTAR - I Don't Know How To Love Him

Jesus Christ Superstar (1973) - Everything's Alright

lunes, 29 de marzo de 2010

Receta-ideario para ganar asertividad

1) Pot schimba felul meu de a gândi. Am dreptul de a face greşeli, deoarece spatiul de ÎNVATARE-ERROARE este înregistrat în genele mele (a rectifica este un atribut al înţeleptilor) .

2) Văd realitatea în funcţie de propriile mele nuanţe semantice. Nu exista eşecuri ci doar rezultate. Nu există obstacole, ci doar oportunităţi. Frica este ceea ce segrega creierul meu atunci când nu decid sau în cazul în care nu rezolv o problema.

3) Încerc sa dau prioritate obiectivelelor mele, fara a ma încurca în accesorii, bucurându-ma de aici şi acum, fără trimiteri la trecut (vinovăţii) şi nici la viitor (preocupari).

4) Afirm dorinţele si sentimentele mele , mai degrabă decât sa manipulez pe altii. Decid pentru mine însami în masura în care este posibil, pentru că încerc să nu las problemele mele în mâinile altora. Întâi unesc si apoi dupa aceea dau proritate fiecarui lucru.

5) Sarbatoresc când fac, simt sau gândesc , fără a ma consuma pentru ceea ce-mi lipseste. Ma multumesc cu MAI MULT sau MAI PUTIN, în loc de "totul sau nimic". (Viaţa este ceea ce trece pe lânga tine în timp ce esti ocupat a-ti face alte planuri - JWLennon) .

6) Sunt singurul meu judecător. A ma face respectat este mai important decât a placea. Hranesc autostima cu acceptarea de sine, constient, cu sentimente echilibrate şi cu munca sârguincioasa .

7) Rezolva, mai degrabă decât să amâni. Sunt încrezător în capacitatile mele. Nu ma lamentez si nici nu fac rabat angajamentelor mele , dimpotriva acţionez imediat fără să ma uit în urmá. Dacă ma împotmolesc, redefininesc etaloanele şi a vad noua paleta de posibilitati.

8) "Un om stapâneste numai ceea ce nu poate pierde într-un naufragiu" (proverb hindus). Stapânesc minimul pentru ca sa ma stapânesc maxim posibil. Nu stapânesc pe nimeni si nimeni nu ma stapâneste pe mine.

9) Transform totul în viaţa mea, fiecare circumstanţă, nenorocire sau problemă, într-o oportunitate de a ma dezvolta si de a invata. Caut sa echilibrez conştiinţa mea, sentimentele mele şi impulsurile mele.

10) Toate filozofiile şi majoritatea religiilor ofera coordonate pentru a găsi calea vieţii, cu sens şi semnificaţii. În aproape toate cazurile, aceste coordonate sunt ADEVARUL SI IUBIREA . În acest sens, a fi asertiv este a fi virtuos.

http://es.wikipedia.org/wiki/Asertividad

domingo, 28 de marzo de 2010

ASERTIVITATEA - DELIMITĂRI CONCEPTUALE

Actualmente în literatura de specialitate pentru desemnarea unei comunicări eficiente şi, respectiv, a conduitelor optime, se întîlnesc tot mai des sintagmele: comunicare asertivă şi comportament asertiv. Dar ce înseamnă de facto asertivitatea ?
Dacă pentru o descriere amplă am putea să ne imaginăm relaţiile umane pe un continuum, atunci la cele două poluri ale acestuia s-ar găsi comunicarea şi comportamentul agresiv, iar la celălat - comunicarea şi comportamentul pasiv. Ei, bine, chiar la mijlocul acestui continuum s-ar situa comunicarea şi comportamentul asertiv.
Comportamentul asertiv se caracterizează prin faptul că în comunicare nu se încalcă nici drepturile personale, nici ale celorlalţi, subiectul exprimîndu-şi necesităţile, dorinţele, sentimentele şi preferinţele într-un mod deschis şi onest, într-o manieră socialmente adecvată. Comportamentul asertiv demonstrează respectul faţă de sine şi faţă de ceilalţi, promovează autodezvăluirea, autocontrolul şi aprecierea pozitivă ai valorii de sine.
Asertivitatea este cea mai eficace modalitate de soluţionare a problemelor interpersoanle. Comunicarea directă, deschisă şi onestă permite recepţionarea mesajelor fără distorsiuni, ceea ce menţine relaţiile cu ceilalţi. Într-o comunicare asertivă tensiunea , critica, conflictul etc. sunt constructive.
http://psiholog.proeducation.md/general/4.html

Dreptul de a fi tratat cu respect si demnitate.
Ocazional, dreptul de a fi primul
Dreptul de a se echivoca si de a se face responsabil de propriile erori
Dreptul de a avea propriile valori, opinii şi crezuri.
Dreptul de a avea propriile nevoi şi că acestea sunt fel de importante ca ale celorlalti.
Dreptul de a experimenta si exprima propriile sentimente şi emoţii, facându-se
responsabil de ele.
Dreptul de a schimba de opinie , idee sau directie de actiune.
Dreptul de a protesta în cazul în care este tratat într-un mod injust.
Dreptul de a schimba ceea ce nu este satisfactor pentru noi.
Dreptul de a ne a opri şi a reflecta înainte de a actiona.
Dreptul de a fi independent.
Dreptul de a cere ceea ce este necesar .
Dreptul de a se autodepăşi, depăşind chiar şi pe ceilalţi. (Castanyer: 1996:48)
Dreptul de a le fi recunoscuta o muncă bine facuta.
Dreptul de a decide asupra corpului sau, a timpului şi a propietatilor sale.
Dreptul de a face mai puţin decât e omeneşte posibil, daca este capabil sa faca.
Dreptul de a nu lua seama la sfaturile celorlalti .
Dreptul de a respinge cererile altora fără a se simţi vinovat sau egoíst.
Dreptul de a fi singur chiar şi atunci când alţii vor compañía noastra.
Dreptul de a nu se justifica în fata celorlalti.
Dreptul de a decide daca unul doreste sau nu ,sa se responsabilizeze sau nu de problemele altora.
Dreptul de a nu anticipa nevoile si dorintele celorlalti.
Dreptul de a nu fi dependent de bunăvoinţa celorlalti.
Dreptul de a alege între a răspunde sau nu .
Dreptul de a simti şi a exprima durerea.
Dreptul de a vorbi despre o problemă cu persoana în cauză şi, în cazuri limită în care drepturile fiecăruia nu sunt în totalitate clare, de a ajunge la un compromis viabil.
Dreptul de a nu se comporta de forma asertiva sau socialmente potrivit.
Dreptul de a face orice atâta timp cât nu sunt violate drepturile altei persoane.
Dreptul de a avea DREPTURI .
Dreptul de a renunta sau a face uz de aceste drepturi.

Sursa : http://es.wikipedia.org/wiki/Asertividad ( tradus de mine... sper ca destul de corect).
în Wikipedia în limba româna nu am gasit... dar poate nu stiu sa caut bine...

Asertividad - autoestima

Nu stiu cum ajuns la autoestima - dar am ajuns... si în articolul acesta am dat de ¨asertividad¨- afirmare... Si am citit foarte interesante notiuni, care m-au împacat cu mine însami. Ai dreptul sa te afirmi si sa gresesti...Interesting!

No es ningún secreto una de las facetas más importantes de nuestra vida son las relaciones sociales. Prácticamente en todas las cosas que realizamos existe un componente de interacción con los demás, ya sea en el ambiente familiar, en el lugar de trabajo y estudios o en los ratos de ocio, que determina en gran medida la consecución o no de la felicidad.

Una de las habilidades sociales fundamentales para interaccionar correctamente con los demás es la asertividad. Se trata de un concepto que ha sido tergiversado por ciertos libros de autoayuda y cursos orientados a cómo cosechar el éxito estando por encima de los demás,no dejándose apabullar y erigiéndose como un líder nato. Según los psicólogos, la asertividad es una conducta bien distinta a esto. La psicóloga Olga Castanyer la define de esta forma en su libro La asertividad: “Es la capacidad de autoafirmar los propios derechos, sin dejarse manipular y sin manipular a los demás”. El estilo asertivo se halla a medio camino entre el pasivo o sumiso, que es incapaz de defender sus derechos e intereses personales, y el agresivo, que los salvaguarda en exceso sin tener en cuenta los de los demás.

“El que una relación nos resulte satisfactoria -dice Castanyer— depende de que nos sintamos valorados y respetados, y esto, a su vez, no depende tanto del otro, sino de que poseamos una sene de habilidades para responder correctamente y una serie de convicciones o esquemas mentales que nos hagan sentir bien con nosotros mismos.”

Las personas que tienen o aprenden este talento son llamadas asertivas y, sin duda alguna, tiene mucho que ver con la imagen que tenemos de nosotros mismos. “La asertividad hay que situarla muy cerca, como una habilidad que está estrechamente ligada al respeto y el cariño por uno mismo y, por ende, a los demás”, comenta Castanyer en su libro.

http://www.portalplanetasedna.com.ar/autoestima.htm


Como estrategia y estilo de comunicación, la asertividad se diferencia y se sitúa en un punto intermedio entre otras dos conductas polares: la agresividad y la pasividad (o no asertividad). Suele definirse como un comportamiento comunicacional maduro en el cual la persona no agrede ni se somete a la voluntad de otras personas, sino que manifiesta sus convicciones y defiende sus derechos.

Es una forma de expresión consciente, congruente, clara, directa y equilibrada, cuya finalidad es comunicar nuestras ideas y sentimientos o defender nuestros legítimos derechos sin la intención de herir o perjudicar, actuando desde un estado interior de autoconfianza, en lugar de la emocionalidad limitante típica de la ansiedad, la culpa o la rabia.

Existen tres estilos básicos de comunicación diferenciados por la actitud que revelan hacia el interlocutor: pasivo, asertivo y agresivo.

Pasividad, o no asertividad. Es aquel estilo de comunicación propio de personas que evitan mostrar sus sentimientos o pensamientos por temor a ser rechazados o incomprendidos o a ofender a otras personas. Infravaloran sus propias opiniones y necesidades dando un valor superior a las de los demás.

Agresividad. Este estilo de comunicación se sitúa en un plano opuesto a la pasividad, y se caracteriza por la sobrevaloración de las opiniones y sentimientos personales, obviando o incluso despreciando los de los demás.

Asertividad. Es aquel estilo de comunicación abierto a las opiniones ajenas, dándoles la misma importancia que a las propias. Parte del respeto hacia los demás y hacia uno mismo, planteando con seguridad y confianza lo que se quiere, aceptando que la postura de los demás no tiene por qué coincidir con la propia y evitando los conflictos de forma directa, abierta y honesta.

A menudo se habla de un cuarto estilo comunicativo, el pasivo-agresivo. Consiste en evitar el conflicto mediante la discreción, evitando las situaciones que puedan resultarle incómodas o enfrentarle a los demás con excusas, falsos olvidos o retrasos entre otros medios. Así, no asume la necesidad de hacer valer sus propios derechos (pasividad), aunque tampoco se muestra receptivo hacia los de la otra parte (agresividad).


¿Por qué?

  • La asertividad permite decir lo que uno piensa y actuar en consecuencia, haciendo lo que se considera más apropiado para uno mismo, defendiendo los propios derechos, intereses o necesidades sin agredir u ofender a nadie, ni permitir ser agredido u ofendido y evitando situaciones que causen ansiedad.
  • La asertividad es una actitud intermedia entre una actitud pasiva o inhibida y otra actitud agresiva frente a otras personas, que además de reflejarse en el lenguaje hablado se manifiesta en el lenguaje no verbal, como en la postura corporal, en los ademanes o gestos del cuerpo, en la expresión facial, y en la voz. Una persona asertiva suele ser tolerante, acepta los errores, propone soluciones factibles sin ira, se encuentra segura de sí misma y frena pacíficamente a las personas que les atacan verbalmente.
  • La asertividad impide que seamos manipulados por los demás en cualquier aspecto y es un factor decisivo en la conservación y el aumento de nuestra autoestima, además de valorar y respetar a los demás recíprocamente.

Derechos asertivos

La asertividad parte de la idea de que todo ser humano tiene ciertos derechos:

  1. Derecho a ser tratado con respeto y dignidad.
  2. En ocasiones, derecho a ser el primero.
  3. Derecho a equivocarse y a hacerse responsable de sus propios errores.
  4. Derecho a tener sus propios valores, opiniones y creencias.
  5. Derecho a tener sus propias necesidades y que éstas sean tan importantes como las de los demás.
  6. Derecho a experimentar y a expresar los propios sentimientos y emociones, haciéndose responsable de ellos.
  7. Derecho a cambiar de opinión, idea o línea de acción.
  8. Derecho a protestar cuando se es tratado de una manera injusta.
  9. Derecho a cambiar lo que no nos es satisfactorio.
  10. Derecho a detenerse y pensar antes de actuar.
  11. Derecho a pedir lo que se quiere.
  12. Derecho a ser independiente.
  13. Derecho a superarse, aun superando a los demás. (Castanyer: 1996:48)
  14. Derecho a que se le reconozca un trabajo bien hecho.
  15. Derecho a decidir qué hacer con el propio cuerpo, tiempo y propiedades.
  16. Derecho a hacer menos de lo que humanamente se es capaz de hacer.
  17. Derecho a ignorar los consejos de los demás.
  18. Derecho a rechazar peticiones sin sentirse culpable o egoísta.
  19. Derecho a estar solo aun cuando otras personas deseen nuestra compañía.
  20. Derecho a no justificarse ante los demás.
  21. Derecho a decidir si uno quiere o no responsabilizarse de los problemas de otros.
  22. Derecho a no anticiparse a las necesidades y deseos de los demás.
  23. Derecho a no estar pendiente de la buena voluntad de los demás.
  24. Derecho a elegir entre responder o no hacerlo.
  25. Derecho a sentir y expresar el dolor.
  26. Derecho a hablar sobre un problema con la persona implicada y, en los casos límite en los que los derechos de cada uno no estén del todo claros, llegar a un compromiso viable.
  27. Derecho a no comportarse de forma asertiva o socialmente hábil.
  28. Derecho a hacer cualquier cosa mientras no se violen los derechos de otra persona.
  29. Derecho a tener derechos.
  30. Derecho a renunciar o a hacer uso de estos derechos.


Receta-ideario para ganar asertividad

  • 1) Puedo cambiar mi modo de pensar. Tengo derecho a cometer errores porque la pauta ENSAYO-ERROR está inscrita en mi biología (rectificar es de sabios).
  • 2) Veo la realidad según mis propios matices semánticos. No hay fracasos sino resultados. No hay obstáculos sino oportunidades. El miedo es lo que segrega mi cerebro cuando no decido o cuando no resuelvo un problema.
  • 3) Vigilo PRIORIZAR MIS OBJETIVOS sin enredarme en lo accesorio, gozando el aquí y el ahora sin referencias al pasado (culpas) ni al futuro (preocupaciones).
  • 4) Afirmo mis deseos o sentimientos, en vez de manipular a otros. Decido por mí mismo lo más posible, porque trato de no delegar mis asuntos en manos de otros. Primero centro todo y luego priorizo cada cosa.
  • 5) Celebro cuanto hago, siento o pienso, sin consumirme por lo que me falta. Me contento con el MÁS O MENOS, en lugar del "todo o nada". (La vida es lo que te pasa mientras estas ocupado haciendo otros planes - J.W.Lennon).
  • 6) Soy el único juez de mí mismo. Hacer que me respeten es más importante que gustar. Nutro mi autoestima con autoaceptación consciente, sentimientos equilibrados y trabajo diligente..
  • 7) Resuelvo en vez de postergar. Confío en mis capacidades. No me lamento ni rebajo mi empeño, sino que actúo de inmediato sin mirar atrás. Si me atasco, REDEFINO el marco y veo el "diferente" paisaje de posibilidades.
  • 8) "Un hombre sólo posee aquello que no puede perder en un naufragio" (proverbio hindú). Poseo lo mínimo para poseerme lo máximo. No poseo a nadie ni me posee nadie.
  • 9) Convierto todo en mi vida, cada circunstancia, revés o problema, en oportunidad para crecer y aprender. Busco equilibrar mi conciencia, mis sentimientos y mis pulsiones.
  • 10) Todas las filosofías y casi todas las religiones aportan coordenadas para situar el camino vital, con sentido y significación. En casi todos los casos, estas coordenadas son LA VERDAD Y EL AMOR. En este sentido, ser asertivo es ser virtuoso.
  • http://es.wikipedia.org/wiki/Asertividad

Estar bien cuesta mucho menos de lo que uno se imagina, pero hay que proponérselo.

La mayoría de los casos de estados anímicos perturbados tiene una solución previsible. Sólo unos pocos muestran consecuencias intratables. La gran ventaja de estos últimos, en cambio, consiste en que, mientras casi nadie se ocupa de lo que le ocurre a la gran mayoría, todo el aparato sanitario, mediático e institucional intenta ocuparse de los casos insólitos.

Las soluciones para las enfermedades que afectan a muchos –la pérdida de memoria, la ansiedad, la falta de concentración, las interpretaciones lesivas e injustificadas de las pesadillas, la ausencia de objetivos que paralizan voluntades o la pérdida de empatía– son increíblemente simples y, además, están fundamentadas científicamente.

Es más. El concepto revolucionario de la plasticidad cerebral con que se ha saldado el viejo enfrentamiento entre neurólogos y psicólogos conlleva un peligro: algunas terapias sugeridas por la recién descubierta plasticidad cerebral casi suenan a perogrulladas; no es creíble que baste con descartar las cuestiones que atormentan al espíritu y ocuparse, sobre todo, de lo que funciona. Dejar de lado los temas que convulsionan el espíritu y centrarme, en cambio, en la infinitud de cuestiones que me apetece y puedo resolver es una terapia de éxito.

Otro ejemplo sobradamente comprobado: el cerebro no perdona que no se quiera aprender nada nuevo, por sencillo que sea. Sin algún tipo de ejercicio, aunque sólo sea físico, no se puede progresar. Basándose en esto, se ha podido demostrar la ventaja de practicar ejercicios mentales como la música, que agudizan capacidades no sólo vinculadas a este campo, sino a otros como los idiomas o una mayor empatía. Estar bien cuesta mucho menos de lo que uno se imagina, pero hay que proponérselo.

No sabíamos, por ejemplo, que sencillos ejercicios aeróbicos repercuten favorablemente sobre los estados de ansiedad. ¿Quieres decir, Eduard, que si practico en grupo movimientos simples como los de levantar los brazos con las manos abiertas disminuirán mis niveles de ansiedad? Quiero decir exactamente esto. O lo que es lo mismo: puros ejercicios aeróbicos aumentan el número de neuronas y el número de veces que se comunican entre ellas.

En la base de lo que antecede resplandece un descubrimiento que sólo hemos sabido apreciar en todo su esplendor recientemente. Hace falta aprender para vivir en paz. Sin aprendizaje, disminuyen determinados órganos cerebrales, como el hipocampo; se pierde la capacidad de explorar nuevas soluciones; se empequeñece el cuerpo social hasta arrugarse y perder su potencial de crecimiento.

Y ocurre algo peor: lo que distingue al progreso del conocimiento humano del resto de los animales es el llamado “efecto trinquete” o acumulado; es decir, sencillamente, no se pierde lo adquirido, sino que desde allí se catapulta la innovación. No hay marcha atrás. Mientras tanto, el inteligente pulpo puede aprender a abrir un bote de vidrio, pero olvida el mecanismo casi tan rápidamente como lo asimiló.

Hemos descubierto el impacto decisivo de la educación y el aprendizaje; el paisaje devastador que provoca el ensimismamiento sobre uno mismo y la inacción. No es sabio el que medita aislado del mundo, sino el que interacciona con él. Para ello puede ser necesario recuperar la capacidad para concentrar la atención meditando, pero con la finalidad de abordar luego objetivos colectivos como la gestión emocional, la solución de conflictos y la integración social. Uno solo no va a ninguna parte.

El posible error de los que frente a la crisis económica y social se refugian en la actitud de ni estudiar ni trabajar puede que no sea otro que el de hacer caso omiso de los efectos nefastos de la falta de ejercicio. Creer que sin hacer nada no pasa nada.

http://www.eduardpunset.es/4887/general/estar-bien-cuesta-menos-de-lo-que-uno-se-imagina

Puedo escribir los versos mas tristes esta noche... Pablo Neruda


PUEDO escribir los versos más tristes esta noche.

Escribir, por ejemplo: " La noche está estrellada,
y tiritan, azules, los astros, a lo lejos".

El viento de la noche gira en el cielo y canta.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Yo la quise, y a veces ella también me quiso.

En las noches como ésta la tuve entre mis brazos.
La besé tantas veces bajo el cielo infinito.

Ella me quiso, a veces yo también la quería.
Cómo no haber amado sus grandes ojos fijos.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Pensar que no la tengo. Sentir que la he perdido.

Oír la noche inmensa, más inmensa sin ella.
Y el verso cae al alma como pasto el rocío.

Qué importa que mi amor no pudiera guardarla.
La noche está estrellada y ella no está conmigo.

Eso es todo. A lo lejos alguien canta. A lo lejos.
Mi alma no se contenta con haberla perdido.

Como para acercarla mi mirada la busca.
Mi corazón la busca, y ella no está conmigo.

La misma noche que hace blanquear los mismos árboles.
Nosotros, los de entonces, ya no somos los mismos.

Ya no la quiero, es cierto, pero cuánto la quise.
Mi voz buscaba el viento para tocar su oído.

De otro. Será de otro. Como antes de mis besos.
Su voz, su cuerpo claro. Sus ojos infinitos.

Ya no la quiero, es cierto, pero tal vez la quiero.
Es tan corto el amor, y es tan largo el olvido.

Porque en noches como ésta la tuve entre mis brazos,
mi alma no se contenta con haberla perdido.

Aunque éste sea el último dolor que ella me causa,
y éstos sean los últimos versos que yo le escribo.

(poema XX)